Mijn Ruslandervaring: ‘rockstars’, student-assistenten en data

Hier volgt een gastbijdrage van Femke Avtalyon-Bakker. Femke promoveert in de politicologie aan de Universiteit Leiden op het onderwerp van de democratische vrede.

Voor mijn promotieonderzoek (waarover ik hier eerder schreef) ga ik in de VS, Rusland en China experimenten uitvoeren. Enkele weken geleden was Rusland als eerste aan de beurt: ik toog naar Sint-Petersburg. Daags voor mijn vertrek trokken Russische tanks de grens bij Oekraïne over, wat me nog even zenuwachtig maakte, maar na de verstandige opmerking van een collega dat die tanks dan in ieder geval niet in Sint-Petersburg zouden zijn, besloot ik dat het allemaal wel mee zou vallen.

En dat deed het ook. In ieder geval wat tanks betreft. En eigenlijk ook wel meer: het werd een reis waarin ik één van de ‘rockstars’ van de politicologie ontmoette, een conferentie succesvol bezocht én erin slaagde mijn data succesvol te verzamelen (na wat ‘aanloopproblemen’). Ook verwierf ik gedurende deze week het belangrijke inzicht dat ik, hier in Leiden, nogal verwend ben geraakt.

(meer…)

Crisis afgewend? Een terugblik op de achtergronden van de Kerstcrisis

De Kerstcrisis is bezworen, zo stellen de coalitiepartijen. Dreigen met regeren bij decreet via een Algemene Maatregel van Bestuur, waardoor de wetgevende rol van de Eerste Kamer kan worden omzeild, volstaat blijkbaar als oplossing. De vraag is of de Constructieve Drie hiermee akkoord gaan, zowel om principiële redenen (CU en SGP hadden al hun twijfels toen zogeheten Artikel 126 werd aangenomen) als om strategische redenen (ze zetten immers zichzelf buitenspel, omdat ze hun invloed nu ontlenen aan de Eerste Kamer).

Hoe dit zich in het nieuwe jaar zal ontvouwen, is koffiedik kijken. Daarom vandaag een terugblik op de structurele ontwikkelingen en het parlementaire gedrag die een voedingsbodem vormen voor de Kerstcrisis. Geniet van een tiental blogs (links in titels).

(meer…)

Keus genoeg? Aanpassing keuzevrijheid zorgstelsel zou gevoel van keuzevrijheid niet beïnvloeden

Vandaag een gastbijdrage van Steven Van de Walle, hoogleraar Bestuurskunde aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Uit recent onderzoek van hem en Sofie Marien (UvA) komt een inmiddels zeer actuele en opmerkelijke conclusie: Beperking van de keuzevrijheid in het zorgstelsel hebben geen aantoonbare invloed op gevoelens van keuzevrijheid onder burgers.

Wat beïnvloedt die gevoelens dan wel?

(meer…)

Waarom stemmen parlementariërs tegen de partijlijn?

Heeft de Eerste Kamer het weer voor elkaar? De Nacht van Wiegel bracht Kok-II (tijdelijk) aan het wankelen. Wankelt Rutte II door de Middag van DHL (Duivesteijn, ter Horst en Linthorst) – de afwijzing van het recht op vrije artsenkeuze door de Eerste Kamer mede dankzij deze drie PvdA senatoren? Waarschijnlijk niet. Gezien de peilingen is het niet bepaald opportuun voor PvdA en VVD om verkiezingen uit te schrijven. Een andere vraag is: waarom stemden DHL tegen het voorstel? Of algemener, waarom stemmen parlementariërs überhaupt tegen de partijlijn en komt dit vaak voor?

(meer…)

Een jaar in peilingen: winst CDA en D66, SP en PvdA op verlies

Na een politiek bewogen jaar waarin VVD, PVV en D66 aan kop hebben gestaan in de peilingen, is het beeld nu redelijk vergelijkbaar met een jaar geleden. De PVV is terug aan kop, met daarachter de VVD en D66. De SP is weggezakt uit de top-vier, terwijl het CDA juist gestaag won (+3% t.o.v. een jaar geleden). Winnaars in het afgelopen jaar waren verder D66 (+1,5%), GroenLinks (+1,5%) en de Partij voor de Dieren (+0,5%). Tot de verliezers behoren de SP (-3%), PvdA (-2%) en 50PLUS (-1,5%). Dit blijkt uit de cijfers van de Peilingwijzer, waarin alle peilingen worden gecombineerd tot één schatting van de politieke krachtsverhoudingen voor de Tweede Kamer.

Laat partijen zien:

(Grote versie grafiek)

(meer…)

Over toyboys en Onnogate

De recente mediarellen rond Diederik Samson (zie hier) en Onno Hoes zorgen weer voor een hoop consternatie in het Nederlandse journalistieke landje. Er vond weer een heleboel reflectie plaats over het gedrag van PowNews en hoe andere media over de privélevens van politici rapporteren. Bij reflectie horen data en omdat wij de laatste tijd erg dol zijn op het vergelijken van de ‘linkse’ Volkskrant en de ‘rechtse’ Telegraaf (zie hier en hier) heb ik eens gekeken naar het woordgebruik in de berichtgeving over de affaire Onno Hoes.

 

Methode

De aanpak is simpel: ik verzamelde alle artikelen die in beide kranten verschenen waarin Onno Hoes genoemd werd in de periode 1 december tot en met 13 december. In de Telegraaf waren dat er 20, in de Volkskrant 19. Vervolgens is er voor beiden een woordfrequentielijst gemaakt die aangeeft welke woorden hoe vaak voorkomen en hoe hoog zij scoren op een ranglijst die loopt van meest naar minst voorkomende woorden. Een aantal zeer frequent gebruikte woorden zonder sterke inhoudelijke betekenis (‘stopwoorden’) is buiten beschouwing gelaten.

 

Resultaten

Wat leverde dit op? Het tabelletje hieronder presenteert de aanwezigheid van tien woorden en namen die de meer ‘sensationalistische’ kant van de affaire belichten. We zien een aantal overeenkomsten, maar ook duidelijke verschillen. Zo besteedt de Telegraaf veel aandacht aan de hoofdrolspelers in de affaire en de ‘toyboys’ van Hoes: Robbie Hasselt en Ruud Schepers. Ook het feit dat zij erg jong zijn wordt uitgebreid belicht. Voor de toyboys heeft de Volkskrant weinig aandacht. Deze krant richt zich meer op Pownews en Rutger Castricum, die de affaire in gang hebben gezet. Ook de meer abstracte term ‘Onnogate’ wordt veel gebezigd, terwijl deze in de Telegraaf helemaal niet voorkomt.

 

Volkskrant Telegraaf
Pownews 51 (10) 9 (94)
media 16 (73) 11 (75)
Rutger Castricum 13 (88) 6 (220)
Albert Verlinde 13 (88) 9 (100)
Onnogate 9 (135) - (-)
Robbie Hasselt 9 (135) 27 (18)
jong 9 (135) 13 (62)
privé 8 (166) 3 (342)
toyboy 4 (330) 13 (60)
Ruud Schepers - (-) 5 (231)

Logische verschillen

De verschillen zijn goed te verklaren – dit keer niet vanuit een links/rechts tegenstelling – Onno Hoes is een VVD-er, maar komt er in de Telegraaf bekaaid van af. Hier speelt het meer sensationalistische karakter van de ‘wakkere krant van Nederland’ een belangrijke rol. Bovendien zijn PowNed en de Telegraaf van dezelfde eigenaar, waardoor een wat meer kritische reflectie van het gedrag van de PowNed journalisten minder logisch maakt.

Dit simpele woorden tellen legt al een aantal interessante verschillen bloot tussen media, die in de reflectie over journalistiek gedrag de moeite van het beschouw

Lobbyen voor geld ten koste van het klimaat?

Hier volgt een gastbijdrage van Marcel Hanegraaff, postdoctoraal onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam

In Lima (Peru) wordt momenteel de klimaatconferentie gehouden. Een bindend akkoord om de uitstoot van CO2 te verminderen staat echter niet bovenaan de agenda. Er wordt vooral gepraat over geld: wie gaat de ontwikkelingslanden compenseren voor de huidige kosten gerelateerd aan klimaatverandering? Daarnaast worden de voorbereidingen getroffen om eind volgend jaar in Parijs eindelijk tot een betekenisvol klimaatakkoord te komen. Als het verleden echter een goede indicatie van de toekomst is, lijkt dit geen uitgemaakte zaak. Sinds het Kyoto akkoord uit 1997, bijna 20 jaar gelden, is er vrijwel geen progressie meer geboekt. (meer…)

Leidt honger tot meer steun voor bijstand?

Dit is een gastbijdrage van Barbara Vis, Hoogleraar Politieke Besluitvorming aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

Ja, is het antwoord op basis van een recente studie van de Deense politicologen Lene Aarøe en Michael Bang Petersen van de Universiteit van Aarhus in Psychological Science. Deelnemers van wie de bloedglucoseniveaus experimenteel laag werden gehouden – de fysiologische maat voor (korte termijn) honger – vertoonden een hogere mate van steun voor social welfare, ofwel bijstand. Deze steun, zo laten de auteurs zien, is echter cheap talk: deze hogere steun vertaalt zich niet in een grotere bereidheid om te delen als die mogelijkheid geboden wordt (klik hier voor een eerdere post over een vergelijkbaar experiment).

(meer…)

Adieu lijstverbindingen

Dit is een gastbijdrage van Simon Otjes, onderzoeker bij het Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen.

Foto: J.M. LuijtIn 2012 haalde GroenLinks 219.896 stemmen. De Partij voor de Dieren haalde 182.162 stemmen. Dat is bijna 40.000 stemmen verschil. GroenLinks kreeg vier zetels en de Partij voor de Dieren twee. 40.000 extra stemmen GroenLinks leverden twee extra zetels op. Dit kwam omdat GroenLinks in een lijstverbinding zat met de SP en de PvdA en de Partij voor de Dieren onafhankelijk de verkiezingen in ging.

Dit was misschien wel de laatste keer dat dit had kunnen gebeuren. De Tweede Kamer nam dinsdag een motie aan om een einde te maken aan de verbindingen. Wie heeft er voordeel gehad van dit stelsel en wie nadeel? (meer…)

Zijn links en rechts het nieuwe midden? Of verschillen links en rechts nog qua verzorgingsstaatbeleid?

Maakt het uit welke kleur de regering heeft? Breiden linkse regeringen de verzorgingsstaat uit en laten rechtse regeringen de verzorgingsstaat weer krimpen? Voor lange tijd was het antwoord op deze vraag ja, maar sinds de jaren negentig is het verschil tussen links en rechts wat betreft veranderingen in de uitgaven en generositeit van de verzorgingsstaat sterk gekrompen. Maakt het – qua verzorgingsstaatbeleid – dan niet meer uit wat je stemt? Hierop is het antwoord nee. In een artikel (gated, ungated), recent verschenen in de Journal of European Public Policy, laten Michael Baggesen Klitgaard, Menno Soentken en ik zien dat links en rechts nog duidelijk verschillen in de institutionele keuzes die zij maken.

(meer…)